Frojd: O prikrivenoj homoseksualnosti

Frojd: O prikrivenoj homoseksualnosti

Sigmund Frojd je 1917. godine predložio pojam prikrivena homoseksualnost.

Prikrivena ili latentna homoseksualnost je potisnuti oblik seksualne orijentacije prema suprotnom polu „zarobljen“ u jednom od perioda razvoja seksualnosti (najčešće adolescencije) kada se konačno formira seksualna orijentacija. Prema tome, prikrivena homoseksualnost, nije svestan odnos neke osobe o njegovoj erotskoj sklonosti prema pripadnicima istog pola i zato ta osoba, izraženo, ne ispoljava svoju homoseksualnu sklonost.

Prikriveni homoseksualci, živeći život koji im se ne sviđa, u okolnostima koje im nisu udobne, posmatrajući kako se u homofobičnoj sredini u kojoj odrastaju mit o njihovom seksualnom životu i seksualnoj orijentaciji ruši, oni jednostavno reaguju podsvešću, a ne svešću.

Ako neka LGBT osoba svesno, iz straha od homofobije ili iz drugih razloga, prikriva svoju erotsku sklonost, takvu osobu ne možemo proglasiti prikrivenim homoseksualcem, jer je kod nje prisutna svest o sopstvenoj seksualnoj orijentaciji. Termin prikrivena/latentna homoseksualnost je izvorno predložio Sigmund Frojd u svojoj „opštoj teoriji neuroze“ (1917),uočivši tu pojavu kod nekih svojih pacijenata. Frojd prikrivenu homoseksualnost doživljava kao uzrok neuroze.

Drugom prilikom Frojd navodi da je prikrivena homoseksualnost svojstvena svim ljudima, i to zasniva na teoriji univerzalno urođene biseksualnosti. Po Frojdu sva ljudska bića mogu nesvesno odabrati kao seksualni objekt osobu istog pola. Zato je po njemu, vezivanje polnih nagona za osobe istog pola jedan od mogućih činilaca u psihičkom životu, i pokretač psihičkih bolesti, kada prikrivena homoseksualnost ima veću ulogu u razvoju psihe nego veza sa suprotnim polom.

Kao najčešći uzroci nastanka prikrivene seksualne orijentacije u literaturi se navode vaspitanje i homofobija. Homofobija autoritativnih porodica, za koje prihvatanje homoseksualne orijantacije i seksualno vaspitanje može biti zastrašujuće, čest je milje u kome adolescent odrasta i polno sazreva. U takvim uslovima oni su prinuđeni da nastave da žive kao heteroseksualci, venčavaju se sa suprotnim polom i imaju decu.

Zato stid i izražena homofobija sredine od neke osobe stvara prikrivenog homoseksualca.

Suprotno ovome, duži boravak u istoplonoj sredini kao što su istopolne škole, zatvori, verska ili vojna služba, mogu doprineti da prikrivena homoseksulanost vrlo brzo postane manifestna.

Stres identiteta i mentalno zdravlje

Čak i kad je еgo prikrivenih homoseksualca dovoljno razvijen mogu nastati situacije u kojima njihovi racionalni pristupi rešavnju probema, povezanih sa seksualnom orijentacijom, nisu dovoljni. To se uvek događa; kada silina stimulacija nadmaši amortizacijsku snagu ega, tj kada on nije u stanju da odlaganjem uspostavi odgovarajuću kontrolu. A ta kontrola podrazumeva harmonično spajanje njihove seksualnosti sa ostalim delovima njihove ličnosti. Ako u tim situacijama prikriveni homoseksualac ne otkrije svoj identitet, psihička tenzija stalno raste i ako postane neizdržljivo visoka, preti dezintegraciji ličnosti i ozbiljno oštećuje njihovo mentalno zdravlje.

Homofobija

Prikriveni homoseksualci često doživljavaju LGBT osobe kao pretnju, i često postaju i homofobične osobe, koje ugnjetavaju druge, jer su kroz život često i sami bili ugnjetavani. Na ovo je ukazalo istraživanje Ričarda Rajana profesora psihologije na Univerzitetu u Ročesteru. Po Ričardu „prikriveni homoseksualci ne prihvataju druge homoseksualce, zato što ne mogu da prihvate ni sami sebe“.

Impotencija

Ponekad se u svom životu prikriveni homoseksualci susreću sa impotencijom u odnosima sa suprotnim polom, nezadovoljni svojim seksualnim opredeljenjem. Ali najčešće će svoju prikrivenu homoseksualnost ispoljiti u susretu sa nekom od osoba istog pola, koja im sve više postaje privlačna.

Ostavi komentar